Οι επιβάτες της μοιραίας πτήσης που παγιδεύτηκαν στις Άνδεις και τράφηκαν με ανθρώπινο σώμα (pics & vid)
Το αεροπλάνο της ομάδας ράγκμπι από την Ουρουγουάη «Old Christians» απογειώθηκε με προορισμό τοΣαντιάγο της Χιλής όπου είχε αγώνα, ενώ έπειτα θ' ακολουθούσαν πενθήμερες διακοπές. Ο καιρός στη Χιλή ήταν ζεστός, οπότε οι βαλίτσες των επιβατών είχαν μόνο ελαφριά ρούχα και κάποια αθλητικά μπουφάν.
Οι άσχημες καιρικές συνθήκες ανάγκασαν το αεροπλάνο να διανυκτερεύσει στη Μεντόζα της Αργεντινής. Ώρες αργότερα και παρά τους ισχυρούς ανέμους οι πιλότοι δήλωσαν σίγουροι πως θα καταφέρουν να περάσουν τις Άνδεις. Η πτήση δεν έφτασε ποτέ στον τελικό της προορισμό.
Το αεροπλάνο σηκώνεται στον «αέρα» κι ετοιμάζεται να περάσει τις Άνδεις. Ο πιλότος όμως έκανε τραγικό λάθος. Πίστευε πως είχε περάσει το «Κουρικό» μία πόλη της Χιλής, στους δυτικούς πρόποδες των Άνδεων. 
Το αεροσκάφος ωστόσο βρισκόταν στα μέσα της οροσειράς και λόγω της πυκνής συννεφιάς δεν το συνειδητοποίησε. Φυσικά, σε αυτό το υψόμετρο και λόγω των άσχημων συνθηκών τα ραντάρ δεν λειτούργησαν σωστά.
Οι πιλότοι αρχίζουν να κατεβάζουν το αεροσκάφος σε πιο χαμηλό υψόμετρο. Δυνατοί ανεμοστρόβιλοι αρχίζουν να το τραντάζουν. Το αεροπλάνο πέφτει σε κενό αέρος και χάνει απότομα πολύ ύψος. 
Ξαφνικά όλοι είδαν το βουνό που ήταν μπροστά τους. Ήταν πολύ αργά για να σταματήσει η πτώση. Το ένα φτερό χάνεται. Όλοι αρχίζουν να νιώθουν το κρύο στα σώματά τους. Χάνεται και το δεύτερο φτερό, ωστόσο το αεροσκάφος δεν συγκρούεται και σταματά σε μία πλαγιά.
12 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αμέσως ενώ 33 ακόμη άρχισαν το παιχνίδι της επιβίωσης. Όταν βγήκαν από το αεροσκάφος το χιόνι έπεφτε και οι θερμοκρασίες απίστευτα χαμηλές.  
Οι τραυματίες αρκετοί και όσοι ήταν καλά στην υγεία τους μάζεψαν τους νεκρούς: «Πονούσαν τα κόκκαλά μας από το κρύο, επικρατούσε πανικός. Πολλοί πέθαναν από το κρύο», δήλωσε ένας από τους επιβάτες.
Οι μέρες περνούν και την τέταρτη μέρα ήδη τα τρόφιμα είχαν εξαντληθεί και υπήρχε μόνο νερό: «Σκεφτόμασταν να φάμε ακόμα και τις βαλίτσες». 
Οι επιβάτες αρχίζουν και σκέφτονται «τρελά». Οι άνθρωποι συνέχιζαν να πεθαίνουν. Η μόνη λύση τους ήταν να φάνε τους νεκρούς αν ήθελαν να καταφέρουν να επιβιώσουν μέχρι να τους εντοπίσουν. Για 10 μέρες δεν είχαν φάει τίποτα. Μόνο αντικείμενα.  Όλοι άρχισαν να σκέφτονται το ίδιο πράγμα. Οι νεκροί. Δεν είχαν άλλη επιλογή
«Το πιο δύσκολο ήταν να περάσεις την αηδία. Ήταν φρικτό. Πολλοί ήταν καθολικοί και ήξεραν πως είναι αμαρτία, έτσι το δικαιολόγησαν με την αφορμή της επιβίωσης. Έπρεπε να το κάνουμε. Αναρωτιόμασταν ποιον τρώμε τώρα». «Αν πεθάνω θα είμαι περήφανος αν τραφείτε από το σώμα μου κι όταν σας βρουν να πείτε στους συγγενείς μου πως το σώμα μου σας δίνει ζωή», ήταν ο όρκος τους. 
11 μέρες σχεδόν μετά ακούν στο ραδιόφωνο πως έλαβαν τέλος οι επιχειρήσεις εντοπισμού τους.  Τρεις βδομάδες μετά το ατύχημα τρεις επιβάτες αποφασίζουν να φύγουν για να καλέσουν βοήθεια. 
Οι Αντόνιο Βιζίντιν, Ρομπέρτο Κανέσα, Νάντο Παράντο κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες αρχίζουν πεζοπορία. Στις αποσκευές τους ανθρώπινο σώμα για να τραφούν. Όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν βρίσκονται κοντά στις κοιλάδες της Χιλής ο Βιζιντίν επέστρεψε πίσω ενώ οι δύο άλλοι άνδρες συνέχισαν να παλεύουν. 
Οι Παράδο και Κανέσα δεν εγκατέλειψαν κατευθύνθηκαν προς δύο βουνά που το χιόνι δεν ήταν τόσο πυκνό και έπειτα από εξαντλητικό περπάτημα επτά ημερών έφτασαν σε μέρος χωρίς χιόνι. 
Την ένατη μέρα κι έπειτα από ατελείωτα μίλια έφτασαν σε ένα ποταμό και βρήκαν μπροστά τους έναν βοσκό, ο οποίος τους υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει την επόμενη μέρα. 
Και ήρθε. Δεν ήταν μόνος του, αφού μαζί του έφερε διασώστες.
Οι 16 επιζώντας διακομίστηκαν στο νοσοκομείο κι όλος ο κόσμος έμαθε την συγκλονιστική ιστορία τους.